Over Richelle
Innerlijk Kind
Creatief
Contact
Welkom

Na deze ontdekkingstocht was ik een ander mens geworden.

Ik kreeg een andere kijk op de wereld en een nieuwe kijk op mezelf.
Ik ging mezelf meer uiten.
Ik ging beseffen dat ik een keuze had.
(Ik deed altijd alles wat men vroeg omdat ik dacht dat het van me verwacht werd)
Ik ging beter voor mezelf zorgen.
Ik ging mezelf meer als gelijkwaardige zien.
Ik ging langzamerhand weer werken. Nu geen 36 uur meer maar 16 zodat ik tijd genoeg heb voor MIJ.
Ik ging mijn eigen coach bedrijf opstarten.
Ik ging creatieve workshops ontwikkelen met bewustwording.
Ik kreeg weer zin in het leven.

Kortom ik had een compleet nieuw leven en ik genoot er elke seconde van.
Denk nou niet dat ineens al mijn problemen waren verdwenen. Want ik denk dat elk mens altijd in ontwikkeling blijft. Ben je klaar met het ene dan dient het volgende zich weer aan en zo gaat het maar door. En zo gaat er elke keer een schilletje af, net als bij de ui, en word je meer en meer jezelf. Of anders gezegd: je komt steeds dichter bij je kern, wie je werkelijk bent zonder je pijn en emoties. Je pure zelf.

Doordat ik elke 'hindernis' als uitdaging zag, kwam ik er makkelijker doorheen en kon ik weer aan de volgende beginnen. Ik hou er niet van om in de slachtofferrol te blijven hangen. Dat had ik al te lang gedaan tijdens mijn werk. Die rol beviel me niet zo en van nature ben ik een doener... een aanpakker.. iemand die niet bij de pakken neer gaat zitten maar ik ga dwars door mijn problemen heen.
Weet je.. ook al lijkt je leven uitzichtloos, er is altijd een plek waar je je fijn kunt voelen. En tijdens mijn reis ben ik ook heftige dingen tegen gekomen maar ik ging er elke keer weer voor en kwam er altijd weer sterker uit.
Ik ging mijn jeugd analyseren en kwam daar mijn innerlijke kinderen (trauma's) tegen. Ik wist niet eens dat ik ze had. Altijd heb ik gedacht dat ik een mooie zorgeloze jeugd gehad had. Maar ook al zijn ouders nog zo liefdevol naar hun kinderen toe, kinderen kunnen het anders beleven dan hun ouders denken.

Innerlijke kinderen zijn de 'kinderen' in jezelf die toen je klein was situaties hebben meegemaakt die ze niet konden verwerken op dat moment omdat het te heftig was.
In mijn geval was dat de geboorte van mijn doodgeboren zusje. Dit is en was het terugkerende thema in mijn leven. Van nagelbijten vanaf mijn 4e jaar tot het mezelf wegcijferen bijna mijn hele leven is terug te brengen naar dat ene heftige moment in mijn leven. Dat verdrietige kindje zat nog steeds in mij. Te wachten tot ik haar kwam halen en haar kon troosten, wat mijn moeder destijds niet kon omdat zij haar eigen verdriet had.
Zo had en heb ik nog wel meer innerlijke kindjes in me zitten die gezien en gehoord willen worden.

Het onderwerp zal ik meer uitleggen in het hoofdstukje: Innerlijk Kind